Toen je mij verliet
Trilden de ramen in het huis
De trap kraakte waar ik liep
Gevaarlijk instortende muren
En het dak kwam naar benee
Ik hoorde het scheuren van binnen
Lava liep uit mijn hart
In mijn longen
En mijn ogen
Mijn ogen konden enkel huilen
Toen je mij verliet
Nam je mijn toekomst mee
Samen met mijn verleden
Ik weet niet wanneer ik ben
Of wie
Ik heb je namen genoemd
Verwensingen zo dom
Onnodig en onnozel
Je hebt een goed hart
Met veel gevoel en liefde
Je was mijn hele fantastische wereld
En ik zal altijd ergens van je houden
Ik zal je altijd willen helpen
Vriendjes zijn
Dat gaat vast nog lukken
Arjen
26 juli , 2006 at 3:59 am
slik … zo man!! Erg knap om zo neer te zetten!! Krijg gewoon aan de andere kant van de wereld een kleine brok in mijn keel.
We gaan er een feesie van maken op lowlands, hoe vreemd het ook klinkt we kijken er erg naaruit om lekker lol en feessies te bouwen met vrienden!
Groetjes
Ons
26 juli , 2006 at 10:48 am
Haha, ze missen ons….
26 juli , 2006 at 12:00 pm
slik
27 juli , 2006 at 12:38 am
Schrijven is fijn, vooral als je het goed kunt…